මට අවුරුදු 31 ක්

ම⁣ගේ ජීවිතයට අදට අවුරුදු 31 ක් (ජනවාරි 26). ඒ කියන්නේ හරියටම ජීවිතේ තුනෙන් එකක ප්‍රමාණයක් ගෙවිලා ඉවරයි. මේ කාලයේ ලැබූ අත්දැකීම් බොහෝමයි. ඒ වගේම කළ කී දෑ ගැන සතුටක් තෘප්තියක් තියෙනවා. කැම්පස් ගියා, පොත් තුනක් ලිව්වා. දැනුම දෙන ලංකාවේ පිළිගත් වෙබ් සයිට් එකක් පටන් ගත්තා. ඒ ආපු දුර ගැන සතුටුයි. මාව මේ තත්ත්වයට ගේන්න අම්මයි තාත්තයි ගොඩක් මහන්සි වුණා. ගොඩක් දුක් වින්දා. ඒ අය නොදැකපු ලෝකයක් එයාලා මට පෙන්නුවා. අද මම යම් තැනක ඉන්නවා නම් ඒ ඉන්නෙ එයාලා මට දුන්න ශක්තිය හා ධෛර්යය නිසා. අදටත් ඒ ශක්තියත්, ඔවුන්ගේ සෙවණැලලත් මගේ පසුපසමයි. කැම්පස් එකේදි හම්බුණ පෙම්වතිය ඊට පස්සේ බිරිඳ වෙලා ඇගෙන් ජීවිතයට ලැබෙන සහායත් අපමණයි. තවත් ඉටුකර ගත යුතු බලාපොරොත්තු ගණනාවක් තියෙනවා. ඒ වෙනුවෙන් අඛණ්ඩව කැපවිය යුතුයි. ජීවිතය අරගලයක් බව පාසල් අවධියේම මං තේරුම් ගත්තා. කුමන අංශයකින් හෝ කැම්පස් යා යුතුය යන අදිටනෙන් වැඩ කරලා ඒ අරමුණ ජයගත්තේ ඒ නිසාමයි. දැන් මං රටේ ප්‍රධාන ජනමාධ්‍ය ආයතනයක වගකිව යුතු රැකියාවක් කරනවා. ඒත් ජීවිතය වෙනුවෙන් කරන අරගලය එහෙමමයි. කාලයත් එක්ක ඒකේ ස්වරූපය වෙනස් වුණත් අරගලය වෙනස් වෙලා නෑ. ජීවිතයේ ඉතුරු කාලයේ දැන් ඒ අරගලයට මුහුණ දෙන්නේ බිරිඳත් එක්ක. තවත් බොහෝ දේ කිරීමට ඉතිරිව තියෙනවා. ගතවූ අවුරුදු 31 ට වඩා එළඹෙන කාලය වඩාත් අභියෝගාත්මක වේවි. නමුත් සෑම ඉලක්කයක්ම ජයගන්නා තෙක් අරමුණ අත්නොහැර කටයුතු කිරීමයි වැදගත්. ඊ⁣ට අවශ්‍ය උත්සාහය මා සතු බව මට විශ්වාසයි.